Categories
Uncategorized

Harry de boer op (20): het betere naaiwerk

Harry de boer op (20): het betere naaiwerk
Harry de boer op (20): het betere naaiwerk

Met dezelfde tang die hij voor haar neus had gebruikt, had Harry hardhandig gaten in de grote tepels van de schreeuwende boerin gemaakt. Om er zo snel mogelijk geile piercings in te kunnen plaatsen die bij de grote ring in haar neus pasten. Die moest hij even uitzoeken in een kinky catalogus die de boer in zijn la had liggen. Nota bene door de boerin besteld, vertelde hij.

De fantasie van Harry werd ook gestimuleerd door de enorme omvang van de boerin. Ze woog minstens 150 kilo, schatte hij. Overal bewegende grote lappen blank vlees, die erom smeekten om bewerkt te worden. Met geile tattoos.

Harry kon dat niet zelf, maar het was nooit te laat om het te leren. En welk beter oefenmateriaal dan die moddervette slaaf, met hele vierkante meters blank vlees. Alleen haar billen al waren indrukwekkend van omvang, en beeldvullend. En haar buik bood voldoende ruimte voor een mooie slavinnentattoo … Want de nieuwe eigendomsverhoudingen moesten goed duidelijk zijn.

Maar dan moest wel eerst dat enorme struikgewas boven haar kut weggeschoren worden. Dat mocht de boer doen, dacht Harry. Hoorde tot de huwelijksplicht. Gij zult elkanders kut en pik periodiek en op aanvraag scheren. Tot de dood u scheidt.

De deegroller die haar pijnlijk opgerekte vishaakjes op hun plaats hield, moest wel even wijken. Maar eerst moest de boerin zo gepositioneerd worden dat ze zonder veel tegenstribbelen en schoppen en slaan ‘bewerkt’ kon worden. Daarom sleepten Harry en de boer haar op het rooster boven de oude gierput en maakten haar nu met boeien aan haar vier uiteinden vast aan het rooster.

Harry pakte het ene uiteinde van de deegroller, het onderste, en trok dat met enige moeite naar beneden. Want de schaamlippen en de kut waren droog en werkten niet mee. De boerin begon te schelden, maar voelde wel tot haar opluchting de druk op haar vishaakjes enigszins afnemen. Toen de deegroller weg was, pakte Harry de twee vishaakjes die in haar tepels hadden gezeten uit zijn broekzak en bracht in beide schaamlippen nog een extra haakje aan. Zonde om weg te gooien.

Het ging bijna vanzelf: knijpen in het roze vlees en hup, haakje erin. Ook dat kon de boerin natuurlijk niet waarderen. Maar daar had Harry dikke schijt aan. Nog niet zo lang geleden had de boerin zijn balzak met spijkers in een plankje genageld, weet je nog?

De huid boven de kut van de boerin werd ingezeept met het klodders schuim die de boer uit een klein kommetje haalde. Zorgvuldig werd de boerin met een mesje van onderen kaalgeschoren en omdat ze toch vastlag, werden haar oksels ook meteen meegenomen. Hele plukken plakkerig haar vielen in de put. De vishaakjes stonden nu – met die kale schaamheuvel erboven – nog beter. En straks ging de deegroller ook weer op zijn plek.

Harry had inmiddels in de catalogus waar ook de piercings in stonden, een plaatje gevonden van een mooie slavinnentattoo. Hij had al grote naalden gevonden en inkt waarmee de koeien werden gemerkt. Hij begon aan de zware klus om het plaatje op de onderbuik van de boerin te imiteren met zijn donkerblauwe inkt en de lange dikke naalden die hij tot zijn beschikking had. Geen professioneel materiaal, maar Harry was creatief en oplossingsgericht.

De boerin lag niet erg comfortabel op het rooster, maar gelukkig was ze lekker vet, ook op haar rug. Die diende als een soort kampeermatrasje, terwijl Harry voortvarend met de naald bezig was. Hij had alleen blauwe inkt, en het plaatje gaf een grotendeels rode tattoo te zien, maar dat zou hij later nog wel bijkleuren. Eerst het grove werk.

Halverwege ging hij even koffie drinken binnen en zei hij tegen Nel dat ze even naar zijn tattoo-kunstwerk in wording moest komen kijken. Nel liep mee en keek met enig medelijden naar de plumpudding die op het rooster lag vastgeklonken. Haar voormalige sadistische bazin. Maar omdat ze wist wat de boerin met Harry had uitgehaald, snapte ze ook wel dat dit zijn wraak was.

Harry ging geconcentreerd verder met zijn kunstwerk en bedacht zich dat een leuk brandmerk op die dikke kont ook nog een fraaie toevoeging zou zijn, Dat was makkelijk te regelen, ze moesten alleen de boerin dan even flink de mond snoeren. Anders gilde ze zo hard dat de koeien van slag raakten. Maar eerst de tattoo afmaken. Dat duurde nog ongeveer anderhalf uur, buiten in de kou.

De boerin wist intussen al lang niet meer hoe ze moest liggen en leek meer dood dan levend het einde van de tattoo-sessie te halen. Harry maakte de handboei aan haar linkervoet en linkerhand los, zodat de boer en hij haar op haar zij konden rollen als ze het brandmerk gingen aanbrengen. Dat wist de boerin nog niet, uiteraard.

Harry ging de schuur in om het ijzer te verwarmen. Het was in de vorm van een logo, dat kennelijk de boerderij uniek maakte ten opzichte van andere, en alle koeien die er leefden een soort bedrijfslogo gaven. Welnu, de boerin hoorde bij de boerderij, maar was nu eigendom van Harry. 100% en onuitwisbaar …

(wordt vervolgd)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *