Categories
Uncategorized

the spiritual breack in (Ned 7)

the spiritual breack in (Ned 7)
7. Neukt ie het of neukt ie het niet (3)

Touwtjes, klemmetjes, zweepjes, wat ben ik er mee; ik heb ze nog nauwelijks of niet op jou kunnen gebruiken, mijn sadistische gevoelens hebben ook een uitlaatklep nodig hoor. Jij hebt me al eens onderhanden kunnen nemen maar ik, behalve dan dat afgeknelde zaakje dat we vergaten los te maken, nog niet.
(hoe ze die ononderbroken drie op een rij van vorige week dan noemt is me een raadsel)
Vandaag is het mijn feest en dat zul je voelen mijn liefste slaafje.
Ik heb je al enige tijd beloofd jouw billen onder handen te nemen maar leg me eerst eens uit waarom die elektrische draad twee verschillende uiteinden heeft.

Het gewone uiteinde van de elektrische draad zorgt voor een zware maar soepele impact; het andere uiteinde met die drie, oorspronkelijk inwendige draadjes ook maar maakt bovendien rode striemen; het is uiterst pijnlijk en raakt bovendien de dijen en de buik indien van voren naar achteren toegebracht… dat is de manier waarop ik mezelf kan geselen want zoals je weer moet ik alles zelf doen.

Dat is dan verleden tijd, Eric, vanaf nu bepaal ik hoeveel, hoelang, waar, met wat en hoe hard; een zorg minder voor jou maar natuurlijk ook wel minder beslissingsbevoegdheid en meer onderwerping. En, nee, laat dat slotje maar los, mijn armen zijn te kort en die draad is te lang om je tegelijkertijd te geselen en af te trekken; dat klaarkomen moet je trouwens eerst nog verdienen.
Mijn grote schoentrekker gebruik ik eerst eens, die heeft ook vier mogelijkheden weet je, hol breed en smal of bol breed en smal… ik dacht zo 25 van elk, dan heb je als kennismaking met mijn instrument er al 100 gehad, maak je geen zorgen hoor, je hebt die kabel niet voor niets meegebracht, als finale krijg je er 50 van elke zijde.

(die eerste vijftig kreeg ik met de bolle kant en zorgden ervoor dat mijn billen mooi egaal rood gekleurd werden, ik ben nogal wat gewend dus dat viel nog mee. De holle kant zorgde wel voor het nodige gekerm en gewiebel want op de reeds gloeiende billen werden nu ook de eerste striemen – vanwege de scherpe randen- zichtbaar en begon het rood ook grijs en paars te verkleuren. Ik weet niet wat ze beroepshalve ooit gedaan heeft maar dat ze sterke armspieren heeft bewees ze ter plaatse.
Ik had al enkele keren mijn handen beschermend naar achteren gebracht en dat werd ze zo stilletjes aan beu.)

Goed, als je jouw handen dan toch niet in je nek kunt houden zal ik ze maar vast binden. Nee, je hoeft ze niet op je rug te leggen, ik heb iets leukers voor ogen. Leg je handpalmen maar op de binnenkant van je dijen, ja, zo; dan bind ik nu aan elke bal een pols. Als je nu nog eens jouw billen wilt vastnemen zullen je ballen je wel melden dat dit geen goed idee is… en nadien zul je ook je ballen niet moeten troosten voor de doorstane pijn want je kunt er met je handpalmen niet bij.

(Niet voor niets zeggen kenners dat elektrische draad de goedkoopste en pijnlijkste zweep is die je kunt vinden; de harde slagen in combinatie met de soepele doch zware impact lieten me het volgende kwartiertje kronkelen van de pijn, gekerm en kreetjes waren onvermijdelijk en zowaar rolden er ook tranen uit mijn ogen en begon mijn neus te lopen. De huid op mijn billen stond op meerdere plaatsen op springen maar ook op de andere plaatsen waren de striemen indrukwekkend.
Door die bondage middels mijn ballen was ik verplicht licht voorovergebogen te staan wat het haar gemakkelijker maakte gericht te slaan en vooral de weke zone waar dijen en billen bij elkaar komen te raken. Zo pijnlijk dat ik meermaals recht veerde maar, door de ruk aan mijn ballen, al even vlug terug veerde naar de opgelegde houding.
Gelukkig voor mijn billen werden de vijftig met de bloot liggende binnenste draden (je weet wel: blauw, bruin en groen/geel van kleur) niet echt op mijn billen gemikt; ‘t is te zeggen, de kabel kwam wel op mijn billen terecht maar die draden raakten telkens mijn heup zodat die ook vol met rode en purperen striemen stonden.
Ongelooflijk maar toen ze klaar was, dus na amper 200 slagen jankte ik van miserie en pijn; tranen en, euh,ja, snot liepen over mijn borst… ik kreeg dus alles ineens, pijn en uiterste vernedering.)

Waw, Eric, je ziet er uit zeg, van zo’n mooi werk moet ik toch foto’s nemen hoor. Weet je wat, ik zet op elke tepel twee krokodillenklemmetjes die zullen daar heerlijk pijn doen en je de pijn op je billen, dijen en heupen milder doen voelen. Het lijkt raar maar pijn verzacht nu eenmaal pijn.
Nu eerst even de bloedende plaatsen stelpen want ik wil niet dat je rode bloedstrepen op je beige broek krijgt en zo over straat moet lopen en dan krijg je een grote, uitvoerige knuffel.

Die foto’s Vanessa lijken me toch niet zo’n goed idee…

Mijn man is een digitale analfabeet, als hij maar zijn TV heeft is hij al tevreden. Ik beloof je bovendien ze paswoord beveiligd op te slaan en direct uit mijn camera te wissen. Ik, en als je wilt dat ik ze op een stick zet, jij zijn dus de enigen die ze zullen zien.

Zo, je bent weer toonbaar (lachend) als je je kleren aanhoud tenminste, zo niet is je toestand moeilijk uit te leggen (schaterlacht). Als beloning maak ik je slotje los en mag je je opgeilen aan mijn schaamlipjes, je mag er zelfs even in, maar niet verder dan de eikel. OK ?

(Zaligheid, na twintig jaar op schaamlipjes mogen rijden en zelfs bijna echt neuken, ik wist niet meer hoe heerlijk het voelt als je eikel die barrière neemt. Ik moest op haar buik klaarkomen maar dat lukte natuurlijk niet… en zo at ik dus voor de tweede keer in mijn leven mijn eigen zaad… ik maak dus eigenlijk wel vorderingen, de eerste keer was het van haar vloer, nu recht uit haar zalige kutje.
Geneukt heb ik dus nog steeds niet maar het begint er toch al aardig op te lijken.)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *